Vital Infrastructure Nerve

รับรู้ ตัดสิน ลงมือ เชื่อมสามสิ่งเข้าด้วยกัน

เครื่องมือปฏิบัติการส่วนใหญ่ทำได้เพียงข้อแรก เก็บสถานะ วาดกราฟ ส่งการแจ้งเตือน แล้วก็หยุดอยู่แค่นั้น VIN เชื่อมทั้งสามสิ่งเข้าด้วยกัน และทิ้งบันทึกที่ย้อนกลับมาดูได้ไว้ตลอดเส้นทาง

หกสายผลิตภัณฑ์
ระเบียบที่ลงมือทำได้
การเปลี่ยนแปลงอยู่ใต้การควบคุม

หกสายผลิตภัณฑ์ขอรับการประเมินสถานะ

ระบบประสาทมีหน้าที่สามอย่าง

รับรู้ ตัดสิน ลงมือ

VIN เชื่อมสามสิ่งนี้เข้าด้วยกัน รับรู้ คือส่วนต่างระหว่างสถานะปัจจุบันกับคอนฟิกเป้าหมาย ตัดสิน คือกำหนดว่าควรทำอะไรตามระเบียบขององค์กรเอง ลงมือ คือทำจริงภายใต้ประตูควบคุม

ความต่างที่รากฐานที่สุดจากระบบอัตโนมัติแบบเดิม คือสิ่งที่ใช้เป็นหลักในการลงมือ

ระบบอัตโนมัติแบบเดิมยึดสคริปต์เป็นหลัก ส่วน VIN ยึดเอกสารระเบียบขององค์กรเองเป็นหลักในการลงมือ

ปัญหาของสคริปต์
สคริปต์ทำเฉพาะสิ่งที่เขียนไว้ สถานการณ์ที่ไม่ได้เขียนไว้ก็ไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร และเหตุผลที่เขียนไว้เช่นนั้นมักไม่ถูกบันทึก หลังนำระบบอัตโนมัติเข้ามา กลับมีความเสี่ยงเพิ่มอีกอย่างหนึ่ง ไม่มีใครรู้ครบว่าสคริปต์เหล่านั้นทำอะไรบ้าง และไม่มีใครกล้าแก้
ระเบียบในฐานะหลักอ้างอิง
มาตรฐานสถาปัตยกรรม มาตรฐานอุปกรณ์ กฎการตั้งชื่อ ขั้นตอนการติดตั้ง กระบวนการเปลี่ยนแปลง และนโยบายจัดชั้นข้อมูล เมื่อระเบียบมีฉบับใหม่ พฤติกรรมก็เปลี่ยนตาม เมื่อระเบียบขัดแย้งกันเอง ระบบจะหยุดแล้วเขียนรายงาน ไม่ใช่เดาวิธีแล้วทำต่อ
แยกระเบียบออกจากการลงมือ
ระเบียบดูแลโดยคน อ่านได้ มีฉบับ มีเหตุผล ส่วนการลงมือเป็นหน้าที่ของระบบ และระบบต้องชี้แจงได้ว่าอ้างอิงระเบียบฉบับใด ทำอะไรไป และผลเป็นอย่างไร